Dzięgiel chiński

Roślina z rodziny selerowatych, w suplementach liczy się tylko korzeń

Dzięgiel chiński (Angelica sinensis) rośnie w górach Chin, Korei i Japonii. Należy do tej samej rodziny co seler i marchew, dlatego ma wyraźny, korzenny zapach. W suplementach wykorzystuje się wyłącznie korzeń: suszony i sproszkowany albo przetworzony na ekstrakt. Nazwa Dong Quai oraz określenie „kobiecy żeń-szeń” pochodzą z tradycji Dalekiego Wschodu, gdzie korzeń stosowały głównie kobiety. Przy zakupie uważaj na podobną nazwę: dzięgiel litwor (Angelica archangelica) to inna roślina, którą łatwo pomylić. Inne rośliny w podobnym stylu znajdziesz w kategorii zioła i rośliny.

Bądźmy szczerzy: dla tej rośliny nie ma zatwierdzonego oświadczenia zdrowotnego w Unii Europejskiej. Nie możemy więc obiecywać konkretnych efektów i tego nie robimy. Możemy pokazać, co dokładnie kupujesz: jaki surowiec, jak mocny ekstrakt i ile go jest w porcji dziennej. To informacje, na których naprawdę da się oprzeć decyzję, a większość opisów w internecie ich nie podaje.

Forma decyduje o tym, ile ligustylidu dostajesz

Ligustylid uznaje się za główny składnik aktywny korzenia. Producent podaje jego zawartość tylko wtedy, gdy ekstrakt jest standaryzowany, na przykład na 1,5% ligustylidu. Bez standaryzacji na etykiecie zostaje sam współczynnik DER, na przykład 10:1. Mówi on, ile surowca zagęszczono, ale nie mówi nic o zawartości składnika aktywnego. To największa praktyczna różnica między produktami w tej kategorii.

• Kapsułki ze standaryzowanym ekstraktem: wiesz, ile ligustylidu przyjmujesz każdego dnia.
• Ekstrakty z podanym tylko DER: zwykle tańsze, ale zawartość może się różnić między partiami.
• Sproszkowany korzeń: najbliżej tradycyjnego naparu, najsłabiej skoncentrowany.
• Krople i nalewki: porcję łatwo podzielić, smak jest wyraźny, selerowo-piżmowy.
• Formuły złożone: dzięgiel razem z innymi roślinami, na przykład z dzikim pochrzynem.

Jak wybieramy produkty z dzięglem chińskim

Patrzymy na trzy rzeczy: formę, dawkę i sensowne połączenia. Najchętniej stawiamy na ekstrakty z korzenia z podaną standaryzacją, zwykle na ligustylid, bo wtedy wiesz, ile substancji aktywnej trafia do porcji. Sproszkowany korzeń przyjmujemy tylko wtedy, gdy producent jasno podaje ilość surowca. Formuły złożone bierzemy pod uwagę, jeśli każdy składnik ma czytelną dawkę, a nie figuruje na etykiecie dla ozdoby. Kupujemy bezpośrednio od marek, bez pośredników, a każdy produkt przechodzi kontrolę naszego zespołu compliance. Mamy ponad 10 lat doświadczenia, sami testujemy produkty, a niezależne laboratoria sprawdzają wybrane partie. Zobacz, jak wybieramy marki.

Dla kogo, i kiedy lepiej odpuścić

Po dzięgiel chiński sięgają najczęściej kobiety w wieku okołomenopauzalnym oraz osoby, które chcą uzupełnić dietę o tradycyjne rośliny azjatyckie. Typowa porcja na polskich etykietach to 1 do 2 kapsułek dziennie, najlepiej po posiłku. Jeśli szukasz produktów dopasowanych do tego etapu życia, zajrzyj do kategorii produkty dla kobiet w menopauzie. Efektów nie oceniaj po kilku dniach: rośliny działają wolno i zwykle trzeba dwóch do trzech tygodni regularnego stosowania, zanim cokolwiek zauważysz.

Nie stosuj dzięgla chińskiego w ciąży i podczas karmienia piersią, bo brakuje danych o bezpieczeństwie. Jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe, na przykład warfarynę lub acenokumarol, porozmawiaj najpierw z lekarzem. Korzeń zawiera też kumaryny, w tym psoraleny, które u części osób zwiększają wrażliwość skóry na światło. To nie dyskwalifikuje produktu, ale warto o tym pamiętać w pełni lata i przy solarium. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych.