Darmowy produkt do każdego zamówienia
Miód manuka z Nowej Zelandii w różnych stężeniach MGO: od łagodnego 100+ do mocnego 550+. Wyjaśniamy, co oznacza liczba na etykiecie, czym różni się MGO od UMF i jak poznać miód z certyfikatem partii. Piszemy też, jak go przechowywać.Czytaj dalej →
Miód manuka powstaje z nektaru krzewu manuka, czyli Leptospermum scoparium. Roślina kwitnie w Nowej Zelandii tylko kilka tygodni w roku, więc zbiory są małe, a cena wysoka. Ten miód wyróżnia zawartość metyloglioksalu, w skrócie MGO. To naturalny związek, który w zwykłych miodach liczy się w kilku miligramach na kilogram, a w miodzie manuka w setkach miligramów.
Chcemy być tu uczciwi. Miód manuka to żywność, nie lek. EFSA, europejski urząd do spraw bezpieczeństwa żywności, nie zatwierdziła dla miodu ani dla MGO żadnego oświadczenia zdrowotnego. Dlatego nie napiszemy, że coś leczy albo wzmacnia. Możemy powiedzieć, skąd miód pochodzi, co dokładnie kupujesz i jak to sprawdzić. Jeśli w chłodniejszych miesiącach szukasz składników z zatwierdzonymi oświadczeniami, zobacz produkty z witaminą C.
MGO 400+ znaczy: co najmniej 400 mg metyloglioksalu w kilogramie miodu. Nic więcej. UMF (Unique Manuka Factor) to system certyfikacji, który obok MGO bada leptosperynę, DHA i HMF, czyli autentyczność, dojrzałość i świeżość partii. Obie skale opisują ten sam miód, ale mierzą różne rzeczy. Dlatego nie przeliczaj ich jeden do jednego. W Europie na słoikach częściej zobaczysz MGO, w Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii częściej UMF.
Druga informacja z etykiety to rodzaj miodu. Nowozelandzkie przepisy rozdzielają manukę jednokwiatową (monofloral) i wielokwiatową (multifloral). Oba rodzaje mogą nosić nazwę manuka, ale jednokwiatowa spełnia ostrzejsze kryteria markerów i jest rzadsza, więc droższa. Jeśli kupujesz pierwszy raz, zacznij od małego słoika 250 g w niższym stężeniu. Zapłacisz mniej, a sprawdzisz, czy ziemisty, lekko gorzkawy smak w ogóle Ci odpowiada.
Patrzymy na trzy rzeczy: pochodzenie, potwierdzone stężenie i uczciwą etykietę. Bierzemy miody z Nowej Zelandii, których partia ma badanie laboratoryjne, i podajemy stężenie MGO wprost, bez zamiennych określeń typu „aktywny 20+”. Kupujemy bezpośrednio od marek, bez pośredników, więc wiemy, z której partii pochodzi słoik. Każdy produkt przechodzi kontrolę naszego zespołu compliance, a niezależne laboratoria wyrywkowo sprawdzają partie. Nie wprowadzamy słoików z bardzo wysokim, nieudokumentowanym MGO tylko dlatego, że dobrze się sprzedają: zobacz, jak wybieramy marki.
W praktyce miód manuka je się łyżeczką, rozpuszcza w letniej wodzie albo dodaje do jogurtu. Nie mieszaj go z wrzątkiem: wysoka temperatura psuje enzymy i aromat. Słoik trzymaj zamknięty, w temperaturze pokojowej, z dala od wilgoci i słońca. Krystalizacja i kremowa konsystencja to normalne cechy miodu, nie wada. Wiele osób sięga po niego w sezonie infekcji, obok produktów na gardło i nos.
Komu miód manuka pasuje? Osobom, które chcą konkretnego, sprawdzalnego produktu i akceptują jego cenę oraz intensywny smak. Komu nie? Dzieciom do 12 miesiąca życia nie podaje się żadnego miodu. Przy uczuleniu na produkty pszczele odpada. Przy cukrzycy pamiętaj, że miód to głównie cukry, więc omów go z lekarzem. Szerszy przegląd naszej oferty na ten obszar znajdziesz w filarze ODPORNOŚĆ + WITALNOŚĆ.
To miód z nektaru kwiatów krzewu manuka (Leptospermum scoparium), który rośnie dziko w Nowej Zelandii i w części Australii. Krzew kwitnie tylko kilka tygodni w roku, więc pszczoły mają krótkie okno na zbiór, a produkcja jest ograniczona. Miód ma ciemniejszą barwę, gęstą konsystencję i wyrazisty, lekko ziemisty smak. Od innych miodów odróżnia go przede wszystkim wysoka zawartość metyloglioksalu (MGO), który producenci podają na etykiecie.
Otrzymuj ekskluzywne oferty, aktualizacje dotyczące najnowszych suplementów oraz wskazówki ekspertów, aby osiągnąć swoje cele.
